Na bijna 17 jaar is dit mijn laatste voorwoord in het jaarverslag van de Koninklijke Belgische Redersvereniging.

Wanneer ik terugblik op die laatste 2 decennia voel ik vooral dankbaarheid en daarom zeg ik: ‘Dank u!’
Dank u heren Directeurs en uw collega’s die de redersvereniging op uitmuntende wijze behouden en bestuurd hebben.
Dank u Belgische overheid, dank u politici, dank u overheidsdiensten voor uw proactiviteit.
Dank u collega reders en uw vertegenwoordigers voor de steun en het vertrouwen.

Toen ik op 13 september 1994 Voorzitter werd van de Belgische Redersvereniging bevond de Belgische koopvaardij zich in nauw vaarwater en dat werd me zeer snel duidelijk tijdens die eerste Raad van Bestuur: ‘De laatste doet het licht uit,’ was het motto.
Wat hebben we sindsdien gerealiseerd?

Eerst en vooral werkten we samen met de overheid een oplossing uit voor de pensioenen van de zeevarenden die structureel onder gefinancierd waren.
Ook de redersvereniging zelf had het niet breed. We verkochten daarom ons gebouw op de Lijnwaadmarkt en optimaliseerden het financieel beleid van de BRV.

Onze vloot was ondertussen in Luxemburg ondergebracht en ik cumuleerde toen het mandaat van Voorzitter van de UAL (Union des Armateurs Luxemburgeois) met dat van de BRV.

Door de mogelijkheden van het Europese Staatssteunrichtsnoeren voor het zeevervoer optimaal te benutten en met het goede voorbeeld van onze noorderburen voor ogen, zijn we er dan in geslaagd om de Belgische fiscale wetgeving aan te passen en onze Europese zeevarenden onder een competitief statuut aan te werven op schepen die opnieuw de Belgische vlag voerden. Dat dit ook een inkomstenstroom naar de Staatskas heeft gecreëerd, is mooi meegenomen.

Dit succes kreeg nog wat extra luister omdat het Hof de BRV het predicaat ‘Koninklijke’ verleende zodat ze sindsdien de ‘Koninklijke Belgische Redersvereniging’ wordt genoemd.

De carrièremogelijkheden op Belgische vlagschepen heeft de Hogere Zeevaartschool een nieuw elan gegeven met als logisch gevolg dat het aantal studenten in 10 jaar tijd bijna verviervoudigd is.
Om al de activiteiten van onze financieel terug gezonde KBRV enig cachet te geven, hebben we het Redershuis op de Ernest Van Dijckkaai gekocht en we zijn trots dat onze vereniging, met haar eigen middelen, een stukje Antwerps, Vlaams en Belgisch patrimonium weer tot haar waarde heeft gebracht.

Een laatste project zou op het einde van het jaar 2011 grotendeels afgerond moeten zijn: een nieuw Belgisch Scheepvaartwetboek. De KBRV was de initiatiefnemer en is een stuwende kracht voor de herziening van de maritieme wetgeving omdat er naast de maritieme en logistieke activiteit in ons land ook plaats is voor een juridische activiteit en omdat voor een goed economisch klimaat ook een degelijke wetgeving nodig is.

Dus ja, dank u collega’s, politici, overheidsdiensten en iedereen, die mee aan de weg heeft getimmerd.

Waakzaamheid is echter geboden. Het is van primordiaal belang dat Europa met haar hoge fiscaliteit en loonkost er voor zorgt dat de Europese Staatssteunrichtsnoeren voor het zeevervoer behouden blijven. Zo niet zal al dit puike werk tevergeefs geweest zijn en in een handomdraai vernietigd worden.

Natuurlijk zijn er voor mijn opvolger nog andere uitdagingen.
Scheepvaart moet zich, zoals alle andere industrieën, aanpassen aan nieuwe milieuvereisten.
Dit is een delicate evenwichtsoefening: Europa moet niet per se de beste leerling van de klas willen zijn als de normen niet wereldwijd worden gerespecteerd.

Indien Europa dan toch unilateraal strengere milieunormen wenst op te leggen, om zo anderen te overtuigen hetzelfde pad te bewandelen, dan kan dit slechts mits begeleidende maatregelen om de competitiviteit te vrijwaren. Andere staten, zoals USA, China, India, Indonesië, Brazilië nemen ook maatregelen om hun vloot te beschermen.

Het is daarenboven de plicht van de overheid om de handelsroutes over zee veilig en open te houden. Ik eis dus dat onze overheid en onze militairen verder met andere landen blijven coördineren om piraterij te bestrijden, maar ook dat onze marine effectief en permanent zou worden ingezet in de door de piraten geteisterde zones.

Ik kijk met plezier terug naar de jaren waarin ik actief ben geweest in de Raad van Bestuur van de BRV, nu KBRV, en naar de periode waarin ik de eer heb gehad uw Voorzitter te zijn.

Dank u en veel succes!

Nicolas Saverys
Chairman